4 günlük kaçamak..

Süpriz yaparken süpriz oluyorduk az kalsın.. Orduevine vardığımızda kimseleri bulamadık.. Yoksa bir yere mi gittiler diye strese girmişken, Ayaz ve dedesi göründü biz de bir oh dedik. Babaannesi ve Demet Halası gerçekten de alışverişe gitmişlerdi. Canımın içi önce babasını gördü sonra Hazalı ve beni, dondu kaldı ardından ilk önce kardeşine sarıldı. Zaten herkes ayrı ayrı şaşırdı, hepimiz için çok güzel bir anı oldu.

Bu kez kapalı şehirde fotoğraf çektim. Burası anlatamaz, görebilmek lazım o kadar enterasan ki güzelim evlerin, otellerin bomboş olması. Gezmek yasak zaten ancak orduevinin olduğu kısıtlı alandan fotoğraf çekebildim bir de orduevine giderken taksiden.

daha inşaatı tamamlanmamış bir otel

o zamanlardan bir araba galerisi

kapalı ve terk edilmiş güzelim şehirden manzaralar

 kavuşma

benim güzellerim

en güzel deniz ve plajımız

Daha önce de yazmıştım, buranın denizi bir harika, aynı zamanda çok sıcak. Dolayısıyla Hazal'ı da her gün bazen de günde iki kez denize soktuk. Kurum kurum kuruldu, o kadar tuzlu suya bile ses çıkarmadı. Ayaz desen balık adam oldu, en uzak iplere bile bizimle yüzüyor, dalıyor, suyun altını izliyor. Biz gitmeden önce hiç gitmemiş derin yerlere, anası babası gelince kendine güveni geldi çocuğumun. Günler bu şekilde bol bol deniz, öğle uykuları ve akşam çay sefaları ile geçti.

annesinin kuzusu

güzel ağaç.. mevsimi olduğunda dalları çiçeklerden yerlere kadar sarkıyor

benim yazdığım Ayaz

babasının yazdığı Ayaz ve gölgelerde biz..

  

su kuşu

biz gelmeden önce bir dişi daha düşmüş

Biz dün gece geldik, Ayaz da biraz önce halasıyla birlikte geldi. Ben ancak akşam görebileceğim. Ayın 26'sına kadar buradayız, sonra bir tatil daha. Bu yıl yine leyleği havada görüp önümüzdeki yıl daha çok gezeriz inşallah.

süprizlerden bir demet

Siz bu yazıyı okurken ben Kıbrıs'ta oğluma kavuşmuş kızgın kumlardan sıcak sulara koşuyor olacağım kısmetse.

geçen yıldan bir kare, Hazal Hanım karnımda, Ayaz Bey kucağımda

Hani şu yazımda demiştim ya sonra yazacağım diye işte öyle bunaldık. Karı koca ev ne kadar sessiz diye söylenip durduk. Şimdi olsa neler yapardı konuştuk durduk. Sonra da youtube'dan "hasretinden yandı gönlüm" açınca kocacığım da hadi biletlere bakalım dedi. Anladık ki bize artık Ayaz'sız ve Hazal'sız hayat yavan. İşte biz bu kadar özlediğimiz için kaçmaya karar verdik, işleri de ayarlarız bir şekilde dedik aldık biletleri. Ayaz'a da diğer herkese de süpriz yapmaya karar verdik. Çok merak ediyorum tepkilerini.

Not: Seneye başbaşa Barselona hayalimiz devam ediyor, tatsız tuzsuz dediysek arada da kaçamaklar hayatın tadı tuzu değil mi?